Bill Butler

Bill Butler

Μέσα από τον κινηματογραφικό φακό

Η “λήψη” του θρυλικού διευθυντή φωτογραφίας στην βιομηχανία

“Θεωρώ την επιδίωξη της αλήθειας ένα βασικό συστατικό για κάθε ταινία με σημασία. Η αλήθεια μπορεί να κρυφτεί στο κεφάλι του συγγραφέα, ή να είναι δύσκολο να την καταλάβεις, αλλά θεωρώ αυτό ως το πιο δύσκολο και ουσιαστικό συστατικό μιας ταινίας με ουσία.”

Της Αθηνάς Καρσερά για το Cyprus Weekly

Καθώς το 12ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κύπρου πλησιάζει, ένα μέλος της VIP επιτροπής, ο θρυλικός διευθυντής φωτογραφίας Bill Butler, μιλάει στην Cyprus Weekly για την δουλειά του στην τηλεόραση και στην κινηματογραφική βιομηχανία, συμπεριλαμβάνοντας κλασσικές ταινίες όπως “Jaws-Τα Σαγόνια του Καρχαρία”, αρκετές ταινίες “Rocky”, και “Grease”, ανάμεσα σε πολλές άλλες.

ΑΚ: Έχετε παίξει έναν καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία πολλών αξιόλογων ταινιών με την πάροδο των χρόνων, συμπεριλαμβανομένου ενός σημαντικού αριθμού που παραμένουν σημεία αναφοράς. Έχετε διαπιστώσει ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο σημείο σε ένα έργο όταν αρχίζετε να συνειδητοποιείτε ότι μια καλή ταινία θα συνεχιστεί να είναι σπουδαία;

BB: Όχι δεν έχω διαπιστώσει. Μπορεί να έχω ενθουσιαστεί για μια σειρά που γυρίζω, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το τελικό προϊόν θα είναι υπέροχο. Η καλύτερη ένδειξη είναι το σενάριο. Για να είναι επιτυχής εξαρτάται απο το ταλέντο των ηθοποιών, του σκηνοθέτη, του σκηνογράφου, της φωτογραφίας, του μοντέρ, και μιας σειράς ταλαντούχων ανθρώπων. Εάν όλοι βγάζουν άσσους απο τα μανίκια, μπορεί να γράψεις ιστορία. Κάνεις όλα αυτά και στη συνέχεια περιμένεις τα αποτελέσματα του box-office.

ΑΚ: Υπάρχει κάποια ιδιαίτερη εμπειρία on-set (ή άλλες εμπειρίες) που είχατε τις οποίες θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας;

BB: Μια εμπειρία που θυμάμαι η οποία μου δίδαξε πολλά, συνέβη στο “The Rain People-Δεν θα γυρίσω το βράδυ”. Αυτός ήταν ένας σκηνοθέτης για πρώτη φορά ταινίας μεγάλου μήκους, ο Frances Ford Coppola. (Ειδικευόμουν σε νέους σκηνοθέτες, υπήρχαν είκοσι ή περισσότεροι). Το “The Rain People” ήταν μια ταινία δρόμου. Ξεκίνησε στο Long Island και τελείωσε στη NeAntonybraska. Οι ηθοποιοί θα εμφανίζονταν όπως χρειαζόταν. Ένας ηθοποιός θα παραλάμβανε μια μοτοσικλέτα Harley ως μισθό.

Όταν ανακάλυψε ότι η μοτοσικλέτα θα χρησιμοποιούταν για τις ανάγκες της ταινίας, αποχώρησε. Ένας άλλος ηθοποιός διασφαλίστηκε σύντομα. Καθώς περιμέναμε τον αντικαταστάτη, έστησα την κάμερα σε ένα υπόστεγο με τις πόρτες ανοιχτές. Μέσα η Shirley Knight απελευθέρωνε κοτοπουλάκια καθώς ο ιδιοκτήτης προσπαθούσε να την σταματήσει. Καθώς κοίταξα στην κάμερα ο καινούργιος ηθοποιός μπήκε στο κάδρο, ντυμένος με την στολή του αστυφύλακα.

Η καρδιά μου σταμάτησε, αυτός δεν έκανε τίποτα! Έγειρε προς το κάσωμα της πόρτας και δεν έκανε τίποτα. Ο ηθοποιός ήταν ο Bobby Duvall, ο δάσκαλος του under play. Ήταν τέλειος, όπως θα μάθαινα. Αυτά που μαθαίνεις από τους ηθοποιούς σε κάνουν καλύτερο κινηματογραφιστή.

ΑΚ: Έχετε σημαντική εμπειρία τόσο στην τηλεόραση όσο και στις ταινίες. Κάποιοι πιστεύουν ότι βρισκόμαστε σήμερα στο μέσον μιας κάποιας Χρυσής Εποχής της τηλεόρασης. Συμφωνείτε;

BB: Η “Χρυσή Εποχή” της Τηλεόρασης συνέβη πριν μπορέσετε να βάλετε μια κάμερα τηλεόρασης στον ώμο σας.
Θεωρούμαι πρωτοπόρος της τηλεόρασης. Εγώ μαζί με ηλεκτρονικούς μηχανικούς, με εκπαίδευση υψηλής συχνότητας ή ραντάρ, ξεκίνησα να κατασκευάζω τον πρώτο τηλεοπτικό σταθμό στο Σικάγο, ΙΙΙ. Όταν ολοκληρώθηκε, ξεκινήσαμε έναν δεύτερο. Έμεινα εκεί για δεκαπέντε χρόνια. Αυτά ήταν τα Χρυσά Χρόνια.

Εισήγαγα το απρόσκοπτο υπόβαθρο και ανακαλύψαμε τον Sammy Davis Jr. Επιπροσθέτως, επινόησα ένα σύστημα για να μεταδώσω την Sympathy Orchestra χωρίς πρόβα για κάμερα, ως ζωντανή παράσταση. Γι ‘αυτό, κέρδισα τον πρώτο μου Emmy. Ήμουν 40 ετών και αφαιρούσαν τους λυχνίες κενού από τις κάμερες. Άλλαξα καριέρες. Πήρα την τηλεοπτική μου τεχνογνωσία στο Hollywood και άλλαξα τον τρόπο με τον οποίο γυρίζονταν οι ταινίες. “Τα Σαγόνια” είναι ένα παράδειγμα αυτών των αλλαγών.

Η Χρυσή Εποχή της τηλεόρασης που βρισκόμαστε τώρα είναι περισσότερο σαν πύραυλος, κρατηθείτε! Ο Dick Tracy είχε ένα τηλεοπτικό ρολόι χειρός σε βιβλία κόμικ περισσότερο απο 60 χρόνια πριν τις τωρινές εκδόσεις. Οι νίκες μου είναι μικρές, σε σύγκριση με το κινητό σου που δείχνει τηλεόραση στην τσέπη σου σήμερα. Είμαι 95 χρονών, και βρίσκω σήμερα όχι πολλούς να μπορούν να σχετιστούν με την συγκίνηση και τον ενθουσιασμό που έζησα την εποχή των λυχνίων κενού.

ΑΚ: Ποιοί είναι κάποιοι από τους τρόπους, τεχνικά και φιλοσοφικά, με τους οποίους η κινηματογραφική και τηλεοπτική βιομηχανία έχει αλλάξει απο τότε που ξεκινήσατε;

BB: Η μεγάλη αλλαγή στην τηλεόραση ήρθε με το τσίπ. Έβαλε δέκα κάμερες στον έναν ώμο, μας έδωσε υπολογιστές που σκέφτονται, ψηφιακή κινούμενη εικόνα, και απώλεια όλων των κανόνων και κανονισμών που θεωρούμε καλό γούστο.

Θεωρώ την επιδίωξη της αλήθειας ένα βασικό συστατικό για κάθε ταινία με σημασία. Η αλήθεια μπορεί να κρυφτεί στο κεφάλι του συγγραφέα, ή να είναι δύσκολο να την καταλάβεις, αλλά θεωρώ αυτό ως το πιο δύσκολο και ουσιαστικό συστατικό μιας ταινίας με σημασία. Είναι το πιο δύσκολο έργο του ηθοποιού και δεν πρέπει να αγνοείται απο την κάμερα. Η έλευση της ψηφιακής κινούμενης εικόνας μας έχει κλέψει την γνώση του τι είναι πραγματικό. Για να διασκεδάσουμε, πρέπει να δούμε ένα αυτοκίνητο να κυλιέται, να πετάει πάνω απο άλλα δέκα αυτοκίνητα και να γυρίζει επάνω σε τουλάχιστον 6 αστυνομικά αυτοκίνητα.

Γνωρίζοντας ότι αυτό δεν είναι δυνατόν, καταστρέφεται η αληθοφάνεια της ταινίας. Με τον χρόνο, θα βρούμε έναν τρόπο να κάνουμε τα κινούμενα που θα είναι αληθοφανή.

ΑΚ: Εξαιτίας του επαγγέλματός σας και της εμπειρίας σας, βρίσκετε τον εαυτό σας να αναλύει ταινίες (τηλεοπτικές εκπομπές, ντοκιμαντέρ) στις οποίες δεν εμπλέκεστε και εξετάζετε πως θα είχατε κάνει τα πράγματα διαφορετικά, ή είστε ικανός να κάνετε ένα βήμα πίσω και να τα δεχθείτε για αυτό που είναι;

BB: Παρακολουθώ ταινίες και ντοκιμαντέρ για ψυχαγωγία όπως οποιοσδήποτε άλλος, εκτός αν δεν είναι καλοφτιαγμένα. Αν η σύνθεση είναι εκτός κάδρου και βάζουν κάθε φθηνό γύρισμα, όπως συμβαίνει συχνά στην τηλεόραση, βρίσκω ότι δεν μπορώ να παρακολουθήσω. Είναι πολύ οδυνηρό. Έχω περάσει πάρα πολλές ώρες τελειοποιώντας τη δική μου ικανότητα να αγνοήσω κάποιον που θέλει να ανακαλύψει ξανά τον τροχό.

Πρώτα μελετάς την σύνθεση των δασκάλων. Μετά εφαρμόζεις το ταλέντο σου, καθώς οι κινηματογραφικές ταινίες αλλάζουν συνεχώς. Τότε είναι που το ταλέντο σου εκδηλώνεται.

ΑΚ: Μπορείτε να μου μιλήσετε λίγο παραπάνω για την συμμετοχή σας στο φεστιβάλ της Κύπρου; Έχετε πάει ποτέ στην Κύπρο και/ή στην Ελλάδα;

BB: Η κόρη μου, η Gena, είναι μοντέρ ταινιών μεγάλου μήκους. Μοντάρισε μια ταινία που γυρίστηκε στην Ελλάδα, για έναν σκηνοθέτη Ελληνικής καταγωγής που ζει στο Λονδίνο. Έμαθα για το φεστιβάλ στην Κύπρο από αυτούς. Η Ρουμανία είναι ό,τι κοντινότερο έχω ταξιδέψει από την Κύπρο.

ΑΚ: Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να προσθέσετε;

BB: Μπορώ μόνο να προσθέσω την δυνατότερη εμψύχωσή μου, κρατήστε την αγάπη για τις ταινίες ζωντανή!

 

George F Roberson - near to Marbella SpainGeorge F. Roberson

Παραγωγός, συγγραφέας

Συνέντευξη με την Παρασκευή Ελ Μαγκούντ

ΠΕΜ: Πείτε μου λίγα πράγματα για εσάς και πώς συνδέεστε με το φεστιβάλ;

GR: Γνωρίζω το CYIFF εδώ και πολλά χρόνια μιας και είναι ένα σημαντικό φεστιβάλ για τους πρωτοεμφανιζόμενους σκηνοθέτες. Είμαι παραγωγός ταινιών, συγγραφέας και ακαδημαϊκός. Εξειδικεύομαι στις περιοχές της Μεσογείου και της Λατινικής Αμερικής. Η ταινία μας “Joshua Tree” (2014) του Κινεζοαμερικάνου σκηνοθέτη Cheng Li έκανε παγκόσμια πρεμιέρα και βραβεύτηκε στο CYIFF το 2014. Έμαθα για το Φεστιβάλ “Γέφυρες” όταν η ταινία μας παρουσιάστηκε εκεί. Προς το παρόν μοιράζω το χρόνο μου μεταξύ του Σάο Πάολο και της Πόλης της Γουατεμάλας.

ΠΕΜ: Ποια είναι η πιο διασκεδαστική πλευρά του να κρίνεις ταινίες σε ένα φεστιβάλ;

GR: Η πιο διασκεδαστική και συναρπαστική πλευρά είναι το να είσαι από τους πρώτους που παρακολουθείς επιλεγμένες δημιουργικές δουλειές απ’ όλο τον κόσμο. Ιδιαίτερα το να βλέπεις τις ιδέες, τις φιλοδοξίες και τις τεχνικές αυτών των πρωτοεμφανιζόμενων σκηνοθετών. (Πέραν του να κρίνεις, το να παρευρίσκεσαι αυτοπροσώπως στο φεστιβάλ είναι πολύ διασκεδαστικό- μια ευκαιρία για να γνωρίσεις καινούργια άτομα απ’ όλο τον κόσμο και να κάνεις φίλους και γνωριμίες ζωής).

ΠΕΜ: Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση του να κρίνεις ταινίες σε ένα φεστιβάλ;

GR: Το να συμπληρώνεις το τελικό φύλλο βαθμολογίας είναι πάντα το πιο δύσκολο: πως να είσαι δίκαιος και σωστός. Κάθε ταινία είναι ήδη μια εξαίσια δουλειά, αφού η επιλογή τους στο φεστιβάλ είναι τόσο δύσκολη καθώς χιλιάδες ταινίες δημιουργούνται κάθε χρόνο σε όλη την υφήλιο. Γι’ αυτό ρωτάω τον εαυτό μου τι με άγγιξε περισσότερο.

ΠΕΜ: Γιατί τα κινηματογραφικά φεστιβάλ όπως το CYIFF/PIFF* είναι τόσο σημαντικά;

GR: Σήμερα ο όρος “celebrity” έχει γίνει πολύ πιο σημαντικός στα κινηματογραφικά φεστιβάλ. Το CYIFF/PIFF δίνει την ευκαιρία να εστιάσουμε στα πραγματικά σημαντικά πράγματα: στις ταινίες και τους σκηνοθέτες.

ΠΕΜ: Πώς βλέπετε το ρόλο σας ως μέλος της κριτικής επιτροπής σε αυτό το φεστιβάλ;

GR: Είναι σοβαρή υπόθεση. Οι σκηνοθέτες και οι προγραμματιστές ταινιών έχουν επενδύσει τα πάντα. Γι’αυτό πρέπει να προσπαθήσω να συνδυάσω αυτό το γεγονός με την μέγιστη δυνατή προσπάθεια μου και τη σοβαρότητα μου.

ΠΕΜ: Ποια είναι η εντύπωση σας για αυτό το φεστιβάλ;

GR: Το φεστιβάλ παρουσιάζει κορυφαίες ταινίες. Είναι ένα φεστιβάλ δοσμένο από σκηνοθέτες σε σκηνοθέτες- και οι νικητές προορίζονται να έχουν σπουδαίο μέλλον στον κινηματογράφο.

ΠΕΜ: Έχετε υπάρξει κριτής σε κάποιο άλλο φεστιβάλ;

GR: Όχι αλλά θα το ήθελα.

ΠΕΜ: Πόσο σημαντικά είναι τα κινηματογραφικά φεστιβάλ για τους ανεξάρτητους σκηνοθέτες;

GR: Σημαντικά; Για τους ανεξάρτητους σκηνοθέτες τα φεστιβάλ είναι το παν.

ΠΕΜ: Πως επιλεχθήκατε να γίνετε κριτής στο CYIFF/PIFF;

GR: Όταν παρουσίασα την ταινία μας στο CYIFF 2014, ένιωσα ένα δυνατό δέσιμο με τα ιδανικά αυτού του φεστιβάλ όπως και με την αισθητική της διευθύντριας του φεστιβάλ Πέτρα Τερζή, γι’ αυτό εξέφρασα το ενδιαφέρον μου να συνεισφέρω σε επόμενα φεστιβάλ. Κρατήσαμε επαφή με το πέρασμα του χρόνου και αργότερα μου ζητήθηκε να πάρω μέρος στην κριτική επιτροπή. Είναι τιμή μου και ευχαρίστηση μου να αναλάβω αυτή την ευθύνη.

ΠΕΜ: Πώς κρίνετε τις ταινίες;

GR: Παρακολουθώ τη ταινία και μόλις τελειώσει κάνω αμέσως γραπτές σημειώσεις- τι ήταν αυτό που ξεχώρισε; Αφού δω όλες τις ταινίες, ετοιμάζω ένα προκαταρκτικό φύλλο βαθμολογίας. Ύστερα επανεξετάζω προσεκτικά ορισμένες πλευρές της κάθε ταινίας (χρησιμοποιώντας λάπτοπ ….) και μετά προετοιμάζω το τελικό φύλλο βαθμολογίας. Τις επόμενες μέρες εξετάζω τις υπόλοιπες πλευρές για να δω αν θα με τραβήξει κάτι άλλο και το επανεξετάζω για τελευταία φορά.

ΠΕΜ: Πώς λειτουργεί η κριτική επιτροπή? Τι περιλαμβάνει η διαδικασία επιλογής;

GR: Είμαι πλήρως ανεξάρτητος από τα άλλα μέλη της επιτροπής.

ΠΕΜ: Κατά τη γνώμη σας ποιος είναι ο σκοπός του CYIFF/BIFF;

GR: Όπως με όλες τις τέχνες και τα καλλιτεχνικά εγχειρήματα, ο σκοπός του φεστιβάλ είναι στο να συμβάλλει να κάνει τον κόσμο μας καλύτερο ιδιαίτερα με το να υπερβαίνει τα χρήματα και τους σελέμπριτι μολονότι με αμοιβαίο σεβασμό, δεκτικότητα, φροντίδα και βάζοντας σε πρώτο πλάνο τη δημιουργικότητα και την μοναδική και βαθιά δύναμη των ταινιών.

ΠΕΜ: Με μια πρόταση τι κάνει μια ταινία σπουδαία?

GR: Μια σπουδαία ταινία σε στιγματίζει και δε την ξεχνάς ποτέ. Τη βλέπεις ξανά και ξανά κάθ’όλη τη διάρκεια της ζωής σου και κάθε φορά ανακαλύπτεις κανούργια πράγματα.

ΠΕΜ: Ποιο είναι το επόμενο σας πρότζεκτ?

GR: Μια δραματική ταινία με τίτλο «Jose» που πραγματεύεται τους αγώνες ενός νεαρού με τη μητέρα του και τον φίλο του- γυρισμένο στη Γουατεμάλα, το Ελ Σαλβαδόρ και την Ονδούρα.

*CYIFF Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου Κύπρου
PIFF Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου Πελοποννήσου-Γέφυρες

 

Anthony SkordiAntony Skordi

Η διαρκής ελκυστικότητα του κινηματογράφου

“Ο Αγγλο-Κύπριος ηθοποιός και κριτής του 12ου CΥIFF αναπολεί ταινίες και την ζωή του στις τέχνες.”

Της Αθηνάς Καρσερά για το Cyprus Weekly

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη προ του ερχομενου 12ου Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κύπρου, ως μέλος της κριτικής επιτροπής και διεθνής ηθοποιός Anthony Skordi αποκάλυψε ότι ελπίζει να δει στην μεγάλη οθόνη την επόμενη εβδομάδα, ορισμένα απο τα μελλοντικά του πλάνα, και γιατί είναι χαρούμενος που έχει επιστρέψει στο νησί.

Το φεστιβάλ ξεκινάει στην Πάφο αυτή την ερχόμενη εβδομάδα, ζωντανεύοντας την ασημένια οθόνη μεταξύ 14 και 24 Ιουνίου. Θα γίνουν προβολές, όπως επίσης και μια σειρά διαλέξεων, συμπεριλαμβάνοντας ομιλίες και εργαστήρια.

Ο Άγγλο-Κυπριακής καταγωγής Skordi είναι μέλος μιας διακεκριμένης ομάδας διεθνών κριτών. Η VIP κριτική επιτροπή των ταινιών για την κατηγορία “Χρυσή Αφροδίτη” και για τις κατηγορίες των ‘Βετεράνων” συμπεριλαμβάνει επίσης τον διευθυντή φωτογραφίας Bill Butler – του οποίου το έργο συμπεριλαμβάνει γνωστές ταινίες όπως “Τα Σαγόνια” του Steven Spielberg (1975), “Rocky II” (1979), “Rocky III” (1983), “Rocky IV” (1985) και “Grease” (1978) – τον αναγνωρισμένο παραγωγό Vivek Singhania, τον σκηνοθέτη Wang Jingguang και τον παραγωγό και συγγραφέα

Απαντώντας στην ερώτηση τι ελπίζει να δει, ως μέλος της κριτικής επιτροπής του αναμενόμενου φεστιβάλ, ο Skordi αποκάλυψε: “η καλή πλοκή κρατάει κάποιον να παρακολουθεί; περαν απο αυτο; η κινηματογραφία; η μετάφραση του υλικού και οι καινοτόμες ιδέες; εαν διατηρηθεί το ενδιαφέρον μου σε μια ταινία”.

Με μια μεγάλη καριέρα στο βιογραφικό του, ο Skordi περιμένει επίσης να μείνει απασχολημένος στην μικρή και μεγάλη οθόνη για τους επόμενους μήνες και χρόνια που διαθέτει ως ηθοποιός και θεατρικός συγγραφέας.

“Αυτόν τον καιρό δουλεύω στο “Star Wars Battlefront II” και “Hand of Fate 2”, και αφηγούμαι τα ακουστικά θεατρικά του John Sinclair”, είπε ο ίδιος.

Ο Skordi είχε συχνές εμφανίσεις στην σειρά “Prime Suspect 1973” στην Αγγλία, και guest-star σε αρκετά επεισόδια της Αμερικάνικης sci-fi δραματικής σειράς δράσης “The Last Ship” και δραματικής δράσης “Shooter”, φέτος.

Ένας πολυτάλαντος άνθρωπος, ο Skordi συνέχισε λέγοντας οτι: “Υπάρχουν συζητήσεις για το ‘Onassis, The Play’, το οποίο έγραψα και έπαιξα στο θέατρο Stella Adler στο Hollywood, για να γίνει στο Λονδίνο και εκτός Broadway”.

Καθώς επίσης δίνοντας την φωνή του σε έναν χαρακτήρα μιας ερχόμενης 3D κινουμένων σχεδίων, ο Skordi πρόσφατα γύρισε ένα μέρος μιας δημοφιλούς Αμερικάνικης σειράς εγκλήματος, δράματος και μυστηρίου “The Blacklist, and Criminal Minds: Beyond Borders”.

Στην ερώτηση ποιές είναι οι κύριες διαφορές που βρήκε μεταξύ της δουλειάς του σε ταινίες και στην τηλεόραση, και πάλι στην θεατρική σκηνή και εάν απολαμβάνει περισσότερο κάποιο πιο πολύ απο κάποιο άλλο, ο Skordi ευφυολόγησε: “το θέατρο είναι σαν μαραθώνας και η τηλεόραση και οι ταινίες είναι αγώνες ταχύτητος”.

Συνέχισε να επεξηγεί: “Υπάρχουν μεγάλες διαφορές. Για την τηλεόραση και τις ταινίες, ονομαστικά, έχεις ένα κοινό θέασης που αποτελείται απο έναν, τους φακούς της κάμερας. Απολαμβάνω την τηλεόραση και τις ταινίες πάρα πολύ”.

O Skordi γεννήθηκε από Ελληνο-Κύπριους γονείς στο Λονδίνο και έζησε και εργάστηκε σε πολλά μέρη – συμπεριλαμβάνοντας και το Hollywoord – αλλά ακόμη αισθάνεται μια μεγάλη συγγένεια με την Κύπρο.

“Αγαπώ την Κύπρο με πάθος – την κουλτούρα της, τους ανθρώπους και την τεράστια ομορφιά του νησιού. Βρίσκομαι στην Κύπρο δύο με τρεις φορές τον χρόνο. Είναι τιμή να συμμετέχω στην κριτική επιτροπή και απόλαυσα τις ταινίες”, πρόσθεσε.